Onder 7.29. Rechtbank Gelderland 5 februari 2016

Naar het oordeel van de rechtbank bestaat er geen grond om af te wijken van een verdeling bij helfte behoudens ten aanzien van de contanten (hierna onder k.). In het voorgaande is reeds geoordeeld dat niet is komen vast te staan dat [verweerder] het geregistreerde partnerschap vanuit oneerlijke motieven is aangegaan. Evenmin is komen vast te staan dat [verweerder] heeft geprobeerd [verzoeker] om het leven te brengen. Op [verzoeker] rust ter zake de stelplicht en bewijslast. Gelet op de gemotiveerde betwisting van [verweerder] , zijn de stellingen van [verzoeker] ten aanzien van dit punt niet vast komen te staan. Dat het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in zijn voornoemde beschikking van 9 maart 2015 het huwelijk van partijen alsmede de gebeurtenissen op en na 14 september 2013 “op z’n minst merkwaardig” heeft genoemd en het “niet onaannemelijk” heeft geacht “dat beklaagde misbruik heeft gemaakt van het door klager in hem gestelde vertrouwen” maakt dit, naar het oordeel van de rechtbank niet anders. Hoe merkwaardig het gebeuren ook moge zijn geweest, pas indien en voor zover (de) feiten met betrekking tot het gebeuren vast zouden staan, zou er grond zijn voor afwijking. Ook eventuele twijfel over de echtheid van de handtekening van de moeder van [verweerder] onder haar verklaring van 20 januari 2014 leidt niet tot een ander oordeel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f7812509a05e75b38b766293c8ad94d43834b895a8d09d0f2e115107821eedcf | shasum -a 256