Onder 7.58. Rechtbank Gelderland 5 februari 2016

De verhouding tussen (ex-)partners wordt in hoge mate beheerst door redelijkheid en billijkheid (artikel 3:166 lid 3 en artikel 6:2 BW). Op grond van deze bepalingen zijn [verweerder] en [verzoeker] verplicht zich jegens elkaar te gedragen overeenkomstig de eisen van de redelijkheid en billijkheid en is een tussen hen krachtens wet, gewoonte of rechtshandeling geldende regel niet van toepassing, voor zover dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Artikel 3:12 BW bepaalt dat bij de vaststelling van wat redelijkheid en billijkheid eisen rekening moet worden gehouden met algemeen erkende rechtsbeginselen, met de in Nederland levende rechtsovertuigingen en met de maatschappelijke en persoonlijke belangen die bij het gegeven geval zijn betrokken. [verzoeker] heeft deze in de wet verankerde gezichtspunten deels betrokken bij zijn stellingen over de door hem gewenste werking van redelijkheid en billijkheid. De rechtbank ziet in de stellingen van [verzoeker] een schending van het algemene rechtsbeginsel dat een persoon zich tegenover een ander niet schuldig maakt aan verduistering ( artikel 321 Wetboek van Strafrecht) en tevens een schending van het persoonlijke belang van [verzoeker] om het hem toekomende bedrag te ontvangen. De rechtbank is met oog daarop van oordeel dat de door [verzoeker] aangevoerde feiten en omstandigheden in dit geval rechtvaardigen dat de aanvullende of beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid ertoe leiden dat de € 40.000,- aan contanten niet in de verdeling worden betrokken en aan [verzoeker] alleen toe dienen te komen. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f7812509a05e75b38b766293c8ad94d43834b895a8d09d0f2e115107821eedcf | shasum -a 256