Onder 2.5. Rechtbank Gelderland 1 maart 2017

Daarbij acht de rechtbank het volgende van belang. Uit de beantwoording van vraag 4 in het rapport dat de diagnose cervicale myelopathie in het beginstadium van de aandoening lastig kan zijn omdat de verschijnselen zeer divers en subtiel kunnen zijn, waaronder incontinentie en moeite met lopen, maar dat vanaf het begin vrijwel altijd sprake is van afwijkende reflexen bij neurologisch onderzoek. Het ontbreken van de kenmerkende afwijkingen bij het door de neuroloog uitgevoerde neurologisch onderzoek maakt het niet stellen van de diagnose door de neuroloog, aldus Kapelle, voorstelbaar. In de onder 2.2. aangehaalde beschouwing schrijft Kapelle voorts dat de informatie over de incontinentie en de stijve benen in het dossier van de huisarts niet zonder meer als een harde aanwijzing voor een organisch lijden kunnen worden beschouwd, omdat deze verschijnselen ook bij een conversie kunnen voorkomen. Kapelle haalt daarbij nog eens aan dat de neuroloog heeft gedocumenteerd dat hij bij zijn lichamelijk onderzoek geen aanwijzingen vond voor een (dreigende) beschadiging van het ruggenmerg en dat uit de beschikbare informatie niet blijkt dat dit neurologisch onderzoek foutief geïnterpreteerd zou zijn. Op basis van de gegevens van de neuroloog voldeed diens handelen aan de eisen. Een MRI scan van het ruggenmerg op het niveau van de nek was, zo volgt naar het oordeel van de rechtbank uit de beschouwing van de neuroloog, pas geïndiceerd geweest indien vast komt te staan dat [eiseres] incontinent was, op een stijve manier liep én er een afwijkend reflexpatroon zou zijn gevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e97ec63ee383ed28a1eb05f27c6620a005f238e9d78e9524ee0a9552cfb8832c | shasum -a 256