Onder 4.26. Rechtbank Gelderland 3 mei 2017

[eisers] heeft in het vonnis van 21 februari 2017 van de voorzieningenrechter van deze rechtbank aanleiding gezien haar vordering te vermeerderen met de vordering onder I, die ertoe strekt dat de rechtbank voor recht verklaart dat [eisers] niet onrechtmatig jegens de Gemeente heeft gehandeld, naar de rechtbank begrijpt ‘door het de Gemeente te bemoeilijken met succes conservatoire beslagmaatregelen te nemen’ (akte van 21 februari 2017 onder 4, slot). [eisers] legt aan die vordering het volgende ten grondslag. In het genoemde vonnis in kort geding is in reconventie voorshands geoordeeld dat de gegronde vrees is gewettigd dat [eisers] doende was andere schuldeisers dan de Gemeente te voldoen en eventueel verhaal van de Gemeente voor haar vordering illusoir te maken en dat dit jegens de Gemeente onrechtmatig is. Vervolgens is [eisers] veroordeeld op straffe van een dwangsom inlichtingen te verstrekken over haar vermogensposities, alles als overwogen en beslist in het vonnis, waaruit hierboven bij de feiten is geciteerd. [eisers] heeft, naar zij stelt, weliswaar uitvoering gegeven aan de veroordeling, maar zij is het niet met die veroordeling eens. Daartoe betoogt zij op grond van door haar aangevoerde feiten en omstandigheden dat er in het onderhavige geval geen gronden zijn om af te wijken van het ook door de voorzieningenrechter gehanteerde uitgangspunt dat op de schuldenaar jegens wie de schuldeiser nog niet over een executoriale titel beschikt niet een informatieplicht rust teneinde de schuldeiser in staat te stellen conservatoire maatregelen te treffen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/decdce48cc66dedc45269aa74620d80e319f3e7d3323d4e6e2d8e45d106e4443 | shasum -a 256