Alinea 74 Rechtbank Gelderland 23 februari 2017

25. De brief van [P] van 24 juli 2009 is een reactie op vragen die de inspecteur van Belastingdienst Oost daaraan voorafgaand heeft gesteld aan [G] in het licht van de vennootschapsbelasting. Naar het oordeel van de rechtbank had de desbetreffende inspecteur redelijkerwijs moeten inzien dat de informatie in de brief van 24 juli 2009 zoals hiervoor weergegeven relevant was, althans kon zijn, voor de heffing van inkomstenbelasting. De informatie in de brief is daarvoor voldoende specifiek. Dat wellicht niet meteen het belang voor het belastingjaar 2006 duidelijk was, doet daaraan niet af. De inspecteur mocht na de ontvangst van deze brief niet stilzitten. Wel is de rechtbank van oordeel dat de inspecteur op dat moment onvoldoende gegevens voorhanden had om de informatie specifiek aan eiser te koppelen, waardoor hij zonder nadere gegevens niet in staat was de juiste collega te informeren. Deze nadere gegevens kunnen op verschillende wijzen verkregen worden. Een mogelijkheid was geweest - zo begrijpt de rechtbank uit hetgeen ter zitting is besproken - om in de eigen systemen te zoeken naar treffers op de naam “ [X] ”, al dan niet in combinatie met de naam [G] . Een andere mogelijkheid was het opvragen van de gegevens bij [P] . De inspecteur heeft voor dit laatste gekozen in de vorm van een uitnodiging voor een gesprek. De rechtbank acht dit een voldoende adequate reactie, mede in het licht van het feit dat er over meer zaken onduidelijkheid bestond dan louter over de persoonsgegevens van eiser. Er waren meer betrokkenen en er waren ook nog vragen op het gebied van de vennootschapsbelasting. Dat het gesprek als gevolg van de vakantieperiode pas op 22 september 2009 heeft plaatsgevonden acht de rechtbank te billijken. Op die datum heeft [P] niet de persoonsgegevens van de managers van [G] verstrekt, maar wel toegezegd dit te zullen doen. De inspecteur mocht dit even afwachten. Dit wordt niet anders doordat op 16 september 2009 de regeling van de aangifte ter zake van de IB/PVV 2006 ten aanzien van eiser tot stand is gekomen, nu dit op een andere locatie van de Belastingdienst is gebeurd en de inspecteur die het gesprek met [P] voerde daarvan niet op de hoogte was en kon zijn. Op het moment dat de aangifte geregeld was, was onvoldoende informatie bekend om gegevens uit de brief van [P] van 24 juli 2009 te koppelen aan eiser. De inspecteur die de aangifte IB/PVV 2006 regelde behoefde niet het dossier van [G] te raadplegen, nu daartoe geen aanleiding bestond (vergelijk Hoge Raad 17 februari 2017, ECLI:NL:HR:2017:249). Verweerder kan dan ook niet verweten worden dat hij het vaststellen van de aanslag niet heeft tegengehouden. Dat ten tijde van de dagtekening van de aanslag inmiddels drie weken waren verstreken sinds het gesprek van 22 september 2009 maakt het voorgaande niet anders. In het gesprek heeft [P] immers slechts de toezegging gedaan de informatie te verstrekken. Die was op 15 oktober 2009 nog niet verstrekt. Deze periode is niet zodanig lang dat de inspecteur naar het oordeel van de rechtbank te lang heeft afgewacht. Er is dus geen sprake van een ambtelijk verzuim dat aan navordering in de weg staat. Het nieuwe feit bestaat uit zowel de informatie die nodig is om te kunnen beoordelen of de aankoopprijs van de certificaten in 2006 zakelijk is geweest als de persoonsgegevens om de informatie aan eiser te koppelen. Deze combinatie van informatie was op 15 oktober 2009 niet bij verweerder bekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc7cda3b1074928a2420dabf277e8d4914fcfa4f548834e2cf6fa61bc0008f5d | shasum -a 256