Onder 1.2. Rechtbank Gelderland 25 april 2018

Vastgesteld wordt dat de primaire verzoeken (onder meer inhoudende een verklaring voor recht dat het ontslagbesluit van [verzoeker] als statutair bestuurder niet rechtsgeldig is genomen en nietig is dan wel vernietigbaar, en een gebod tot doorbetaling van loon) zoals ingediend bij verzoekschrift, bij dagvaarding hadden moeten worden ingesteld. Immers deze verzoeken/vorderingen, althans in ieder geval het verzoek tot een verklaring voor recht dat het ontslagbesluit niet rechtsgeldig is genomen en nietig is danwel vernietigbaar(de overige verzoeken vloeien daar uit voort) hebben geen betrekking op een arbeidsovereenkomst tussen partijen. Uit de parlementaire geschiedenis volgt niet dat de wetgever bij de in artikel 7:686a lid 3 BW geboden mogelijkheid om nevenvorderingen bij verzoekschrift in te kunnen dienen ook het oog heeft gehad op vorderingen die niet (rechtstreeks) voortvloeien uit de contractuele verhouding tussen een werkgever en een werknemer. Deze bepaling kan dan ook niet zo ruim worden uitgelegd dat ook vorderingen anders dan tussen een werkgever en werknemer en die niet zijn gebaseerd op een arbeidsovereenkomst met een verzoekschrift ingeleid kunnen worden. Het moet er daarom voor gehouden worden dat het bepaalde in artikel 7:686a lid 3 BW toepassing mist wanneer een procespartij op een andere wettelijke grondslag in een procedure wordt betrokken. De in het verzoekschrift opgenomen primaire vorderingen zullen dan ook, zoals tijdens de mondelinge behandeling is besproken en waarmee partijen hebben ingestemd, ex artikel 69 Rv door de rechtbank bij vonnis (met zaak- en rolnummer C/05/334553 / HA ZA 18-16) worden afgedaan. Het verweerschrift voor zover gericht op de primaire verzoeken wordt daarbij met instemming van partijen als conclusie van antwoord aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb60a651d75ae1c8ea78cb43f6d4fe2f27b426dd258a2d80449aea344b438958 | shasum -a 256