Onder 4.3. Rechtbank Gelderland 21 februari 2018

Uitgangspunt is dat de door [eiser] ondertekende gezondheidsverklaring een onderhandse akte is die tussen partijen dwingend bewijs oplevert. Gelet hierop is het aan [eiser] om te bewijzen dat hij bij het invullen en ondertekenen van de gezondheidsverklaring ervan mocht uitgaan dat slechts klachten die zich in de periode van vijf jaar daarvoor hadden voorgedaan, moesten worden gemeld. [eiser] heeft gesteld dat de gezondheidsverklaring moet worden bezien in samenhang met het aanvraagformulier, waarin expliciet werd gevraagd om melding te maken van klachten in de periode van vijf jaar voor de aanvraag, en dat die periode van belang was voor het invullen van medische gegevens op de gezondheidsverklaring. Achmea heeft betwist dat aan de inhoud van de gezondheidsverklaring een aanvraagformulier zoals door [eiser] gesteld ten grondslag heeft gelegen. Tijdens de comparitie heeft Achmea toegelicht dat de tussenpersoon, de Rabobank, de aanvraag voor de verzekering via een digitaal systeem aan Achmea heeft doorgegeven. Verder heeft Achmea aangevoerd dat de gezondheidsverklaring is opgesteld uitsluitend aan de hand van de door [eiser] gegeven antwoorden op de telefonisch gestelde vragen. Hiervan heeft [eiser] een kopie ter ondertekening ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0eafabcb91da241877683c9fa9a79865af7910101b0f477f9af5a2056f7597cc | shasum -a 256