Alinea 64 Rechtbank Gelderland 6 februari 2019

13. De rechtbank kan eiseres volgen in haar constatering dat in dit geval geen sprake is van het evidente misbruik dat in de wetsgeschiedenis bij de totstandkoming van artikel 8, vierde lid, van de Wet Vpb is beschreven. Dat laat echter onverlet dat de toepassing van dit artikel niet is beperkt tot het voorbeeld dat in de wetsgeschiedenis wordt gegeven. Ook wanneer geen sprake is van een tijdelijke ontvoeging, die is ingegeven door een mogelijkheid om gebruik te maken van een verruiming van de kwijtscheldingswinstvrijstelling, kan artikel 8, vierde lid, van de Wet Vpb van toepassing zijn. Om te voorkomen dat deze regeling een te ruim bereik zou krijgen heeft de wetgever de hierboven in 11 bedoelde tegenbewijsregeling in het leven geroepen. Naar het oordeel van de rechtbank is hier overigens geen sprake van een geval waarin de toepassing van de artikelen 8, vierde lid, en 15ac, tweede lid, van de Wet Vpb verder gaat dan de wetgever heeft bedoeld. Tussen partijen staat namelijk vast dat eiseres, indien zij geen deel zou hebben uitgemaakt van de fiscale eenheid, in de periode 2005 tot en met 2013 per saldo een verlies van € 228.040 heeft geleden. Hieruit volgt dat eiseres, als zij geen deel zou hebben uitgemaakt van de fiscale eenheid met [C] BV, vanwege de door haar geleden verliezen ook geen aanspraak had kunnen maken op vrijstelling van de kwijtscheldingswinst. Zonder toepassing van artikel 8, vierde lid, van de Wet Vpb zou eiseres dus aanspraak hebben op een ruimere toepassing van de kwijtscheldingswinstvrijstelling doordat de door haar geleden verliezen in de periode tot verbreking van de fiscale eenheid kennelijk binnen de fiscale eenheid zijn verrekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c6dd9b74247a4752ba5d60d06a9d9c8de400821f613a2651dd2558d0b4fe446d | shasum -a 256