Onder 4.10. Rechtbank Gelderland 22 december 2022

De voorzieningenrechter acht alleszins aannemelijk dat de [naam groep] door de coronacrisis in financiële moeilijkheden is geraakt. Zij exploiteert immers horecagelegenheden, die op last van de overheid vanwege de coronapandemie enige tijd hun deuren hebben moeten sluiten of slechts beperkt open mochten, zodat zij omzetverlies hebben geleden terwijl hun kosten doorliepen. Dat [eiser 4] in dat verband kort na het uitbreken van de coronacrisis begin mei 2020 de reeds bestaande kredietfaciliteit bij de ING Bank heeft uitgebreid om aan de betalingsverplichtingen van zijn ondernemingen te kunnen voldoen teneinde de continuïteit van die ondernemingen te waarborgen, moet dan ook in beginsel worden aangemerkt als een behoorlijke vervulling van zijn taak als bestuurder, zoals bedoeld in artikel 2:9 BW. Weliswaar konden door het afsluiten van de extra kredietfaciliteit en de voorwaarden die de ING Bank daaraan stelde de geldleningen bij [gedaagden] niet worden afgelost, maar de voorzieningenrechter acht voorshands aannemelijk dat die geldleningen ook zonder dat de extra kredietfaciliteit was afgesloten niet tijdens de coronacrisis zouden kunnen worden afgelost, gelet op de verslechterde financiële positie van de [naam groep] als gevolg van die crisis. Voorts heeft [eiseressen] voldoende aannemelijk gemaakt dat [eiseres 3] ook indien geen dividendslot zou zijn overeengekomen met de ING Bank, geen aflossingen had kunnen doen aan [gedaagde 1] , aangezien thans sprake is van een belastingschuld en een negatief eigen vermogen. Dat [eiser 4] voor het afsluiten van het extra krediet geen toestemming heeft gevraagd van [gedaagde 1] , terwijl hij daartoe op grond van het bepaalde in artikel 8 van de aandeelhoudersovereenkomst van [eiseres 2] gehouden was, doet daaraan niet af. [gedaagden] heeft onvoldoende weersproken dat zij al voor de oprichting van [eiseres 2] op de hoogte was van de compte joint-financiering bij de ING Bank. In de toelichting op de geconsolideerde balans bij de jaarstukken van [eiseres 1] van 2018, die destijds aan [gedaagden] is toegezonden, is immers vermeld dat sprake is van een compte joint-financiering bij de ING Bank met mede-aansprakelijkheid voor en door de groepsmaatschappijen en de verplichting om nieuwe vennootschappen daaraan te binden. [gedaagden] heeft voorts onvoldoende weersproken dat zij ondanks een verzoek daartoe van [eiseressen] niet bereid was om aanvullend te financieren tijdens de coronacrisis. In dat licht bezien kan het aangaan van de extra kredietfaciliteit bij de ING Bank naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter niet worden aangemerkt als persoonlijk ernstig verwijtbaar handelen van [eiser 4] als bestuurder van de [naam groep] . Bovendien zou het niet vragen van toestemming voor de uitbreiding van het extra krediet slechts aan [eiser 4] kunnen worden verweten in zijn hoedanigheid van bestuurder van [eiseres 2] , maar kan dat niet leiden tot aansprakelijkheid van [eiser 4] voor schulden van [eiseres 3] aan [gedaagde 1] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f444d21ce211853c10dc8c8f3085d457d7845bc709c6b6a7e1c3a423473bb29 | shasum -a 256