Onder 3.10. Rechtbank Gelderland 8 oktober 2025

Een kostenverdeelsystematiek moet het werkelijke aandeel van het verbruik van de individuele verbruiker zo nauwkeurig mogelijk benaderen. Enerzijds gebeurt dit doordat de variabele kosten worden gebaseerd op het gemeten warmteverbruik per radiator; anderzijds gebeurt dit doordat het warmteverbruik dat niet wordt gemeten met warmtekostenverdelers wordt verdeeld aan de hand van het vloeroppervlak van het appartement. In dit verband wijst [gedaagde] erop dat zijn appartementen van een groot aantal kanten lichtinval hebben. De warmtekostenverdelers meten misschien verbruik dat er niet is als de zon vol op de radiatoren staat, omdat zij de warmteafgifte meten ten opzichte van de temperatuur in de ruimte, aldus [gedaagde] . Met deze niet onderbouwde suggestie heeft [gedaagde] echter onvoldoende toegelicht dat en waarom niet kan worden uitgegaan van de meterstanden van de warmtekostenverdelers althans van de hiervoor omschreven verdeling van 65% variabele kosten en 35% vaste kosten. De warmtekostenverdelers moeten aan de hand van daarvoor gangbare technische normen worden geïnstalleerd en toegepast (zie artikel 8a lid 6 van de Warmtewet). Dat dit niet is gebeurd, heeft [gedaagde] niet aangevoerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc0e28fa3cf1c6b5998bbc921730850ff3d3912e700f97d4dd6cf4204e6fb262 | shasum -a 256