Alinea 127 Rechtbank Groningen 21 oktober 2004

Het feit dat verdachte op enig moment in een staat van vernauwd bewustzijn is komen te verkeren, maakt niet dat van voorbedachte raad en opzet geen sprake meer kan zijn. Uit de stukken en het verhandelde ter terechtzitting is de rechtbank gebleken dat verdachte op verschillende momenten beredeneerd te werk is gegaan. Zo is hij, aldus zijn verklaring, met het doel zijn zoon te zien naar de woning van de slachtoffers gegaan. Met het oog op de tegenwerking die hij daar verwachtte, heeft verdachte drie messen meegenomen. Bij die woning heeft verdachte zijn auto bewust buiten het zicht van de slachtoffers geparkeerd en er in de straat voor gezorgd zelf buiten het zicht van de slachtoffers te blijven. Bij de deur is hij, na te hebben aangebeld, met een mes in de hand gaan staan wachten. Toen hij na het steken van het eerste slachtoffer direct nadat de deur was geopend zijn mes kwijt was, heeft hij een tweede mes gepakt en daarmee een tweede zich verderop in de woning bevindend en een derde, zich in de tuin bevindend slachtoffer gemaakt. Voordat hij zijn vrouw [echtgenote] neerstak, heeft hij haar gezegd - aldus zijn verklaring - [zoontje] neer te leggen. Na zijn vertrek uit de woning heeft verdachte [zoontje] meegenomen en geprobeerd het tweede mes te laten verdwijnen. Eenmaal in de auto heeft verdachte gebeld met kennissen en meegedeeld op zoek te zijn naar het Eemskanaal en iets gezegd in de trant van "Ik dood dus de baby ook dood". Uit dit alles blijkt de rechtbank dat verdachte op verschillende momenten beredeneerd te werk ging en zich rekenschap heeft kunnen geven van de gevolgen van zijn optreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d554e701ffb17a66b9b5dfbb03295c76d54660657684640185e23a48c226c54d | shasum -a 256