Alinea 34 Rechtbank Haarlem 16 oktober 2002

6. Aan Elan kan worden toegegeven dat uitgangspunt is dat de samenwoning tussen ouders en kinderen doorgaans een aflopend karakter heeft. Er kunnen echter bijzondere omstandigheden zijn die doen besluiten dat er toch sprake is van een blijvende samenwoning met een gemeenschappelijke huishouding. De leeftijd van de zoon, te weten 34 jaar en het feit dat hij zijn hele leven al bij zijn ouders inwoont, zijn op zich al bijzondere omstandigheden te noemen op grond waarvan aangenomen kan worden dat de samenwoning een duurzaam karakter heeft. Daar komt in het onderhavige geval nog bij dat de zoon een deel van de verzorging van zijn ouders, en met name zijn vader, op zich heeft genomen. In de door Elan overgelegde verklaring van de GGD staat vermeld dat de zoon zijn vader helpt met het aantrekken van zijn schoenen, traplopen, broek aantrekken en in het huishouden, een en ander voor zover de zoon niet aan het werk is. Ter zitting heeft de zoon aangegeven dat hij met zijn ouders meegaat op doktersbezoek en hen daarbij in zijn auto vervoert. De vader heeft ter zitting aangegeven dat hij de steun van zijn zoon zeer nodig heeft en dat hij, als zijn zoon niet bij hem zou wonen, het niet zou redden en aangewezen zou zijn op een verzorgingstehuis. Dat de zoon geen vervangende verpleeghuiszorg biedt en de zorg wellicht ook door hem geboden zou kunnen worden indien hij niet in de woning woont, maakt niet dat de samenwoning daardoor niet duurzaam zou zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3bc82c61b65d9de7ff70f56c717ae6567b3a967337ab490da7793815ddfb3efb | shasum -a 256