Alinea 71 Rechtbank Haarlem 24 mei 2006

In reconventie vorderen Moos en [gedaagde sub 2] opheffing van de door [eiseres] gelegde beslagen. Aangezien dit kort geding ten aanzien van de beslagen als hoofdzaak heeft te gelden en in conventie de vordering van [eiseres] wordt afgewezen zullen de beslagen op de voet van artikel 704 lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van rechtswege vervallen zodra deze afwijzing in kracht van gewijsde zal zijn gegaan. Desalniettemin hebben Moos en [gedaagde sub 2] belang bij het gevorderde in die zin dat bij toewijzing daarvan niet behoeft te worden afgewacht totdat dit vonnis in kracht van gewijsde zal gaan. Daar staat evenwel tegenover dat [eiseres] belang heeft bij handhaving van de beslagen aangezien, zoals in conventie werd overwogen, niet kan worden gesteld dat haar vordering van alle grond ontbloot is. Op grond van het voorgaande en gelet op het feit dat dit kort geding een voornamelijk juridische vraag betreft waarover, zoals hiervoor eveneens werd overwogen, verschillend wordt geoordeeld, dient het belang van [eiseres] te prevaleren. De voorzieningenrechter acht het wenselijk dat de beslagen blijven liggen gedurende de appeltermijn. Aldus zal aan [eiseres] de gelegenheid worden geboden om - met handhaving van de beslagen - deze rechtsvraag aan het gerechtshof voor te leggen, dan wel – middels sprongcassatie – rechtstreeks aan de Hoge Raad. Om die reden zal de in reconventie gevraagde voorziening worden geweigerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/722efd9c36accc99be092e09ad8acceb563c80f1944329aa2bdb092317cebfb2 | shasum -a 256