Alinea 99 Rechtbank Haarlem 4 mei 2007

5.4.2. Met de invoering van de bovengenoemde regeling, kortweg wel aangeduid als de tbs-regeling, heeft de wetgever onder meer willen bewerkstelligen dat de groep ondernemers die hun onderneming voor eigen rekening drijven en de groep ondernemers die hun onderneming in de bv-vorm drijven meer gelijk worden behandeld. In het kader van het aantrekken van een financiering of, zoals in dit geval, verkoop of koop van aandelen, is het niet ongebruikelijk om financiering te verlenen of een overeenkomst te sluiten onder de voorwaarde dat de directeur-grootaandeelhouder zich persoonlijk garant stelt of zekerheid vestigt voor nakoming van de verplichtingen van de vennootschap. De wettekst laat op zichzelf ruimte voor de interpretatie dat de handeling van garantstelling, die immers een beslag legt op het vermogen en de solvabiliteit van de garantsteller, al leidt tot een ter beschikking stellen van vermogen. Tijdens de parlementaire behandeling heeft de staatssecretaris overwogen dat de vermogensbestanddelen waarop de zekerheid is gevestigd ten behoeve van de vennootschap niet te beschouwen zijn als ter beschikking gestelde vermogensbestanddelen. Dit standpunt is later herhaald in het besluit van 30 november 2001, nr. CPP2001/3035M. In het kader van de parlementaire behandeling van de tbs-regeling en borgstelling, een bijzondere vorm van hoofdelijke aansprakelijkheid, is voorts overwogen dat, indien de regresvordering niet voor verwezenlijking vatbaar blijkt, vervolgens een negatief voordeel ontstaat dat in mindering kan komen op het inkomen uit werk en woning (MvA, Kamerstukken I 1999/2000, 26 727 en 26 728, nr. 202a, blz. 112-113).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c69c054e44057e6b01fc871fccaa640cbf82e16ad4d95a23381bd256966f9264 | shasum -a 256