Alinea 175 Rechtbank Haarlem 7 maart 2012

11. Voor de beantwoording van de vraag of de tussen een individuele reisagent en de betreffende luchtvaartmaatschappij gesloten overeenkomst een agentuurovereenkomst is in de zin van art. 7:428 lid 1 BW, is in beginsel niet slechts de tekst van de overeenkomst van belang. In deze procedure zijn de gevorderde verklaringen voor recht in algemene zin geformuleerd en heeft ANVR geen individuele omstandigheden aan de zijde van de verschillende reisagenten respectievelijk de verschillende luchtvaartmaatschappijen aan de vordering ten grondslag gelegd. Daarom moet de rechtbank in dit geval wel louter afgaan op de tekst van de overeenkomsten. Uit die tekst volgt dat van een agentuurrelatie tussen de luchtvaartmaatschappijen als principaal en de afzonderlijke reisagenten als handelsagent, in deze nieuwe overeenkomsten, geen sprake is. De reisagent handelt immers uitsluitend in opdracht van zijn klanten-reizigers en niet in opdracht van de luchtvaartmaatschappij, zodat voor een door de luchtvaartmaatschappijen te betalen vergoeding geen plaats is en (dus) wordt uitgesloten. ANVR lijkt in dit verband met haar stellingen te miskennen dat aanspraak op commissie niet een gevolg is van een agentuurovereenkomst, maar een vereiste daarvan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fc26b1db287f0e0b7d144ad501111c588f3d737ed93105d695b61478b91a99e | shasum -a 256