Alinea 89 Rechtbank Haarlem 14 december 2012

Verdachte heeft een dergelijke verklaring niet gegeven. Hij heeft ter terechtzitting verklaard dat hij [medeverdachte 2] niet kent en dat bovenstaande gesprekken met hem (mogelijk) over de verkoop van telefoons gingen. De afspraak die zij maakten, zou niet zijn doorgegaan. De rechtbank acht deze verklaring van verdachte deels kennelijk leugenachtig, omdat uit de door hem en [medeverdachte 2] om 19.58, 20.22 en 20.25 uur gevoerde telefoongesprekken blijkt dat hun afspraak weldegelijk is doorgegaan. [Medeverdachte 1] bevestigt bovendien telefonisch aan [betrokkene 1] dat hij “die Joegoslaaf” – [verdachte] is geboren in voormalig Joegoslavië – “90” (€ 90.000) heeft gegeven. Voorts komt uit het telefoongesprek van 9 september 2011 om 13.52 uur naar voren dat verdachte [medeverdachte 2] wel kent. Verdachte heeft aan de enkele opmerking van [medeverdachte 2] dat hij die jongen van Amsterdam is, die hij laatst heeft gezien, voldoende om te weten wie hij aan de telefoon heeft. Dat de betreffende afspraak zag op de verkoop van telefoons acht de rechtbank zeer ongeloofwaardig, nu dit in de diverse telefoongesprekken op geen enkele wijze naar voren komt. Ook anderszins is niet aannemelijk gemaakt dat het geld een legale herkomst had. Aldus is naar het oordeel van de rechtbank genoegzaam gebleken dat het niet anders kan, dan dat het geld dat verdachte in ontvangst heeft genomen, geen legale herkomst heeft en afkomstig is van enig misdrijf, alsmede dat verdachte hiervan wetenschap heeft gehad. Daarbij moet het voorgaande in samenhang met de overige in het onderzoek Warnow II aan het licht gebrachte strafbare gedragingen van verdachte en zijn medeverdachten worden bezien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7ade1b77f5d69aa578e280cc6fc5bc798e7a4644317e3146eab0060d5cd4d38e | shasum -a 256