Alinea 48 Rechtbank Leeuwarden 8 december 2000

Artikel 6:11 Awb bepaalt dat niet-ontvankelijkverklaring achterwege blijft ten aanzien van een na afloop van de termijn ingediend bezwaarschrift, indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Dit doet echter niet af aan het hiervoor gegeven oordeel, nu dit artikel niet méér inhoudt dan dat het bestuursorgaan moet beslissen of sprake is van verschoonbare termijnoverschrijding. Het bepaalde in dit artikel geeft het bestuursorgaan geen vrijbrief om afstand te doen van de termijn wanneer het dat opportuun acht. Of de beslissing van het bestuursorgaan juist is, kan achteraf worden getoetst door de rechter. In dit geval zijn door eisers geen gronden aangevoerd voor de termijnoverschrijding, anders dan het feit dat het bezwaarschrift kennelijk in het ongerede is geraakt op het traject tussen terpostbezorging en ontvangst. De rechtbank overweegt dat de verzending van het bezwaarschrift voor risico van eisers plaatsvindt en voorts dat het bezwaarschrift aangetekend had kunnen worden verstuurd of dat spoedig na verzending om een ontvangstbevestiging had kunnen worden verzocht, zodat het bezwaarschrift zo nodig binnen de termijn opnieuw verstuurd had kunnen worden. Dat het primaire besluit niet is voorzien van een rechtsmiddelvermelding als bedoeld in artikel 3:45 Awb, maakt dit niet anders. Eisers hebben zich voorzien van de bijstand van een advocaat als gemachtigde. Niet is gesteld of aannemelijk geworden dat het eisers of hun gemachtigde onduidelijk is geweest binnen welke termijn bezwaar ingesteld had moeten worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4559bb7c463c3fafc3e277f56a93c547fb7adaf1f1ea07c5ec798d0eb8bfd3ed | shasum -a 256