Alinea 39 Rechtbank Leeuwarden 15 februari 2002

Overigens is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding voor rechtsbijstand niet kan worden beschouwd als een subsidie in de zin van art. 4:21 Awb, waartoe zij het volgende overweegt. Blijkens art. 7 Wrb is de raad voor rechtsbijstand belast met de organisatie van de verlening van rechtsbijstand in het ressort en met het toezicht op de uitvoering daarvan, bij welke taak de raad krachtens art. 10 Wrb wordt bijgestaan door een bureau rechtsbijstandvoorziening. Op grond van art. 13 Wrb wordt rechtsbijstand verleend door onder meer advocaten die door de raad zijn ingeschreven. Dit betekent dat in het systeem van gefinancierde rechtsbijstand de raad de hem opgelegde wettelijke taak uitvoert met behulp van deze advocaten, die de eigenlijke rechtsbijstand verlenen ten behoeve van burgers die daarvoor in aanmerking komen. Deze burgers hebben, mits zij aan de toepassingsvoorwaarden van de Wrb voldoen, recht op gefinancierde rechtsbijstand, waartoe zij een toevoeging kunnen krijgen. Door het verstrekken van een toevoeging op naam van een ingeschreven advocaat zorgt de raad er aldus in een individueel geval voor dat door deze advocaat rechtsbijstand aan een rechtzoekende wordt verleend, waarmee de raad zich kwijt van de hem bij wet opgedragen taak. De betrokken advocaat is in beginsel verplicht om de gevraagde rechtsbijstand te verlenen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5fbf7bb2d8e2ccf4c1a8061cb5ca28204e55bac7e7212c3e94ebdeea3c2fe49 | shasum -a 256