Citaat | Rechtbank Leeuwarden 27 maart 2003

Alinea 25 Rechtbank Leeuwarden 27 maart 2003

Een alinea uit Rechtbank Leeuwarden 27 maart 2003, ECLI:NL:RBLEE:2003:AF6440.

Door verzoekster is er op gewezen dat predatie een natuurlijk proces is, dat niet is aan te merken als 'schade' in de zin van de Ffw. Een oorzakelijk verband tussen de predatie door vossen en de achteruitgang van de weidevogelstand is volgens verzoekster nimmer wetenschappelijk aangetoond. Met de bestreden besluiten loopt verweerder volgens verzoekster ten onrechte vooruit op de uitkomsten van een recent gestart 5-jarig onderzoek naar de effecten van predatie -onder meer door de vos- op de weidevogelstand. Volgens verzoekster wordt de achteruitgang van de weidevogelstand hoofdzakelijk veroorzaakt door de agrarische bedrijfsvoering (te vroeg, te snel en te vaak maaien; vertrapping door vee), in combinatie met de versnippering en verdwijning van voor weidevogels geschikte leefgebieden, voornamelijk als gevolg van ontwatering. Verder wijst verzoekster er op dat predatie van weidevogels en hun eieren en jongen ook door andere soorten dan de vos plaatsvindt. Naar de mening van verzoekster bestaan er wel degelijk andere bevredigende oplossingen, namelijk het plaatsen van elektrische bedrading om kwetsbare broedkolonies, het opruimen van dekkingbiedende vegetatie en het hoog opzetten van het waterpeil in het broedseizoen. Ook is verzoekster van mening dat in het kader van de bescherming van de weidevogelstand iets gedaan zou moeten worden aan het voorkomen van schade door het maaien en vertrapping door vee, alsmede dat de negatieve ontwikkelingen in het landschap ongedaan zouden moeten worden gemaakt. Door verzoekster is voorts betoogd, dat de maatregelen waarin de bestreden besluiten voorzien, niet effectief zullen zijn. Het doden van vossen zal niet leiden tot minder vossen, aangezien deze soort in het recente verleden ondanks bejaging in aantal toenam, omdat de weidegebieden door ontwatering steeds geschikter worden als leefgebied voor de vos. Eerst indien alle geschikte leefgebieden bezet zijn, zal het aantal vossen zich -mede afhankelijk van het voedselaanbod- stabiliseren, aldus verzoekster. Ten slotte is door verzoekster aangevoerd dat de jacht op vossen tot verstoring van de fauna (waaronder ook de weidevogels) zal leiden, terwijl ten onrechte niet is getoetst aan art. 6 van de Habitatrichtlijn (richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/497552a5ab078434ee6bfd2c4d55a912eb284def93ba1eb7fd2291a57aa35c0d. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 497552a5ab078434ee6bfd2c4d55a912eb284def93ba1eb7fd2291a57aa35c0d, en de alinea staat in dat document op bytes 13011 tot 15389.