Alinea 50 Rechtbank Leeuwarden 6 januari 2011

4.8 Naar het oordeel van de rechtbank staat het gelijkheidsbeginsel er niet aan in de weg dat het college beperkende voorschriften (zoals voorschrift 6) aan de ligplaatsvergunning van EVT verbindt, die het niet heeft verbonden aan de ligplaatsvergunning van TSM. Daartoe overweegt de rechtbank dat de gevallen van EVT en TSM niet gelijk zijn. TSM onderhoudt sinds zeer lange tijd een veerdienst tussen Harlingen en Terschelling, terwijl EVT daarmee eerst in 2008 is begonnen. Daarnaast geldt dat TSM op grond van het ODC verplicht is een reguliere veerdienst en een sneldienst op basis van een vooraf vastgestelde dienstregeling te onderhouden. Die verplichtingen gelden niet voor EVT. Voorts acht de rechtbank in dat kader van belang dat uit de “Structuurvisie haven Terschelling” van april 2005 blijkt dat het gemeentebestuur (in ieder geval) begin 2005 reeds heeft geconstateerd dat de situatie op het haventerrein waarbij gelijktijdig gebruik wordt gemaakt van de plekken 3 en 4 niet wenselijk is, omdat de verkeersstromen van schepen die gelijktijdig op beide plekken in- en ontschepen elkaar op ongelukkige wijze kruisen. Zoals de ABRvS heeft overwogen in haar uitspraak van 10 februari 2010 heeft het gemeentebestuur vanaf die tijd gezocht naar een herinrichting van de haven en het haventerrein waarmee wordt voorkomen dat de verkeersstromen elkaar kruisen. Dit streven dateert dus van vóór de aanvraag van EVT voor een ligplaatsvergunning voor plek 2. De rechtbank heeft geen aanleiding te twijfelen aan de stelling van het college en TSM dat reeds vóór die aanvraag van EVT overleg werd gevoerd tussen het college en TSM over de verplaatsing van de ligplaats van de sneldienst van TSM van plek 4 naar de kop van de haven (plek 2). Gelet op het concentratiebeleid dat het college sindsdien heeft ontwikkeld en gevoerd en dat door de rechtbank redelijk wordt geacht, is plek 2 ook de enige plek op het haventerrein (naast plek 3) waarvoor een ligplaatsvergunning voor de sneldienst van TSM verleend kon worden. Voor een beschrijving van het concentratiebeleid en een motivering van het standpunt dat dit beleid redelijk is, verwijst de rechtbank naar haar uitspraak van vandaag in de zaak met procedurenummer 09/1974.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5fe6cc7c514d93fae3cbdb23c44293195e8f881ee954c525b1a155951592f321 | shasum -a 256