Alinea 91 Rechtbank Leeuwarden 27 april 2011

4.4. De rechtbank overweegt als volgt. Vast staat dat [gedaagde] uit hoofde van de kredietovereenkomst gehouden was om maandelijks een bedrag van EUR 500,00 aan rente en aflossing aan ABN AMRO te voldoen en dat [gedaagde] gedurende een aantal maanden niet aan deze verplichting heeft voldaan, waarmee de totale kredietsom inclusief kredietvergoeding ineens opeisbaar is geworden per 6 september 2004. Met ingang van de daaropvolgende dag is de daarop van toepassing zijnde verjaringstermijn van vijf jaren ex artikel 3:307 lid 1 BW gaan lopen. Beoordeeld dient vervolgens te worden of er nadien binnen een termijn van vijf jaren rechtsgeldige stuitingshandelingen zijn verricht door ABN AMRO. Uit de door ABN AMRO overgelegde telefonische aantekeningen van haar incassogemachtigde volgt dat [gedaagde] op of omstreeks 21 juli 2005 een adreswijziging heeft doorgegeven, naar het adres [adres] te [adres]. De door ABN AMRO (nadien) op 19 december 2005, 16 maart 2006 en 29 juli 2009 verzonden aanmaningen zijn alle drie naar dit adres verzonden. De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van voornoemde telefoonaantekeningen en zal er daarom vanuit gaan dat de aanmaningen zijn verstuurd naar het juiste adres. De rechtbank acht de ontkenning van de ontvangst van al deze aanmaningen door [gedaagde] niet geloofwaardig. [gedaagde] heeft onvoldoende feiten of omstandigheden gesteld die aannemelijk maken dat de postbezorging in desbetreffende periode zou hebben gefaald, of waaruit anderszins mogelijk zou kunnen volgen dat de aanmaningen niet door hem zijn ontvangen. De door hem in dat verband overgelegde verklaring van zijn stiefvader doet daaraan niet af. Gelet op het vorenstaande oordeelt de rechtbank dat de verjaring van de vordering tijdig vóór de dagvaarding door ABN AMRO is gestuit. Het door [gedaagde] opgeworpen verjaringsverweer faalt dus.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e875e115cd077f72c0a4188676522fa9f6d4bdab225db72fd74d259f0c4089b0 | shasum -a 256