Alinea 101 Rechtbank Leeuwarden 3 oktober 2011

3.7 De rechtbank is voorts van oordeel dat, gelet op hetgeen eiser heeft aangedragen, er geen bijzondere omstandigheden waren die verweerder hadden moeten doen twijfelen aan de juistheid van de ingediende aangifte IB/PVV 2002. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat verweerder ten tijde van het opleggen van de aanslag IB/PVV 2002 niet beschikte over het hiervoor vermelde taxatierapport en de leveringsakte. De rechtbank overweegt voorts dat eisers stelling dat het feitelijk gebruik van het perceel nooit is gewijzigd en dat verweerder derhalve niet over een nieuw feit beschikte geen aanleiding geeft tot een andersluidende uitkomst op dit punt. De rechtbank overweegt dat een bepaald, ongewijzigd feitelijk gebruik niet automatisch meebrengt dat verweerder ook met dit feitelijk gebruik bekend was, of dit redelijkerwijs kon zijn. Bovendien is niet zo zeer het feitelijke gebruik van het perceel als wel de ligging en de grootte van - doorslaggevend - belang voor de beantwoording van de vraag of het perceel is aan te merken als een aanhorigheid. De rechtbank gaat derhalve voor het jaar 2002 voorbij aan eisers grief dat verweerder niet zou beschikken over een navordering rechtvaardigend nieuw feit en komt niet toe aan de beantwoording van de vraag of sprake is van kwade trouw.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/673c386f0746d95ed55a4767842cd3bfa59e6e41542abef382ae03896220a8af | shasum -a 256