Onder 2.14. Rechtbank Limburg 19 februari 2014

De kantonrechter acht ook het verweer van [gedaagde] dat ‘de facturen erg duur zijn’ (de kantonrechter verstaat: niet op de gebruikelijke wijze berekend of niet redelijk in de zin van art. 7:405 lid 2 BW), mede in het licht van de stellingen van [eiseres] en de door [eiseres] in het geding gebrachte gespecificeerde declaratieoverzichten, onvoldoende gemotiveerd. [gedaagde] heeft geen stukken in het geding gebracht die haar stelling ondersteunen dat [eiseres] te hoge tarieven hanteert. Voorts had het op de weg van [gedaagde] gelegen de tarieven van beroepsgenoten van [eiseres] in het geding te brengen ter onderbouwing van haar verweer, waaruit eventueel afgeleid had kunnen worden wat beroepsgenoten in het algemeen voor dergelijke werkzaamheden als beloning in rekening brengen. Nu [eiseres] dit nagelaten heeft, is niet komen vast te staan dat het door [eiseres] gehanteerde loon niet gebruikelijk of niet redelijk is. Voorts is in dit verband nog van belang dat partijen al jaren zaken met elkaar doen en [gedaagde] alle declaraties, behoudens de onderhavige, betaald heeft. Het verweer van [gedaagde] dat zij afhankelijk was van [eiseres] en om de lieve vrede te bewaren de declaraties na protest betaald heeft, kan - indien al juist - niet tot een ander oordeel leiden. Wat de reden voor het tijdelijk verbreken van de samenwerking is geweest, doet in dit geschil niet ter zake, zodat de daarover ingenomen stellingen van partijen hier onbesproken blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d8e52d8ad915ea48a6f8087db43accb3a4f2ddea1948aa33d899df064a151f35 | shasum -a 256