Onder 8.4 Rechtbank Limburg 28 januari 2014

De inhoud van de schriftelijke slachtofferverklaring van [naam benadeelde partij 5] en haar beide kinderen doet bij de rechtbank nog de vraag oproepen of de nabestaanden mogelijk ook de vergoeding van shockschade bedoeld hebben. Zij stellen namelijk nog steeds last te hebben van het beeld van hun zwaar toegetakelde vader in het ziekenhuis. Voor zover de nabestaanden ook bedoeld hebben om de vergoeding van shockschade te eisen, overweegt de rechtbank als volgt. Shockschade is een vorm van immateriële schade voor nabestaanden, die onder omstandigheden wel toegewezen kan worden. Onder shockschade wordt geestelijk letsel verstaan, dat voortvloeit uit een hevige emotionele schok, teweeggebracht door de directe waarneming van een ongeval of misdrijf dat een naaste overkomt of de directe confrontatie met de ernstige gevolgen ervan. In dat geval is er namelijk sprake van aantasting in de persoon (van de nabestaande zelf) en dat valt onder de reikwijdte van artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek. Er moet dan wel sprake zijn van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Deze vereisten heeft de Hoge Raad in zijn arrest d.d. 22 februari 2002,

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9b2ca5d2c0b73802c3892910de55450b60308305c696d11115b00272d98fda69 | shasum -a 256