Alinea 21 Rechtbank Limburg 4 maart 2015

4. Bij brief van 9 april 2013 werd aan eiser een voornemen tot het opleggen van een last onder dwangsom gestuurd. In reactie hierop werden namens eiser drie voorstellen gedaan tot aanpassing van de parkeervoorziening, zoals het verlagen van de keermuren en het verwijderen van een deel van de bestrating. Bij het primaire besluit heeft verweerder zich op het standpunt gesteld niet aan deze voorstellen te willen meewerken. Ook deze alternatieven waren volgens verweerder namelijk in strijd met de planregels. Aan een ontheffing of herziening van het bestemmingsplan wenste verweerder niet mee te werken, omdat eiser aan de rechterzijde van de woning ruimte had om een parkeervoorziening te realiseren, omdat eiser vanaf 2010 erop was gewezen dat aan de bouw van de parkeervoorziening geen medewerking wordt verleend en omdat verweerder precedentwerking wilde voorkomen. Hij heeft daarom bij het primaire besluit de last onder dwangsom opgelegd met een begunstigingstermijn tot 1 februari 2014. Bij het bestreden besluit heeft verweerder de last onder dwangsom gehandhaafd en het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Verweerder constateerde dat de dwangsom van € 10.000,- inmiddels was verbeurd, omdat de overtredingen niet op uiterlijk 1 februari 2014 waren beëindigd. Eiser werd daarom bij de invorderingsbeschikking gesommeerd het bedrag van € 10.000,- binnen zes weken te betalen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bcb33e2da84b8c9b045d734e27e0fdbca64e56690e783b2018dc627f0619e9ec | shasum -a 256