Alinea 33 Rechtbank Limburg 15 april 2015

Het verweer van [gedaagde] / de bewindvoerder is niet tegen de verschuldigde hoofdsom gericht, doch impliciet wel tegen het in rekening brengen van kosten en rente. Mevrouw [bewindvoerder] wijst immers op de zorgelijke persoonlijke / financiële situatie van [gedaagde] en haar echtgenoot, die kennelijk ook ten grondslag lag aan het doen instellen van een beschermingsbewind. De bewindvoerder verwijst naar bij het antwoord gevoegde informatie over bestaande schulden van het echtpaar [naam echtgenoot]-[gedaagde] tot een totaal van € 46 380,06 per 1 maart 2015 en naar een recent ‘budgetplan’, waarin naast ZKA ook Zorginstituut Nederland meegenomen is (hetgeen wijst in de richting van een inmiddels opgeschorte normale verzekering tegen ziektekosten en vervanging van de premie-inning door een bestuurlijke heffing van hogere periodieke bedragen). De bewindvoerder voegde hieraan toe dat [gedaagde] en [naam echtgenoot] door loonbeslagen en verrekeningen ‘niet altijd’ de maandelijkse vaste lasten hebben kunnen voldoen (waaronder klaarblijkelijk hetgeen zij ZKA verschuldigd waren), maar dat ZKA ervan ‘op de hoogte’ was dat zij samen met haar (bewindvoerder) ‘druk doende waren het dossier te stabiliseren’. Mede omdat ‘meneer’ fulltime werkt en ‘mevrouw’ met ingang van april 2015 ook inkomen uit arbeid zal verwerven, ziet de bewindvoerder kansen om namens hen ‘alle vaste lasten te (gaan) voldoen’. Daarom zijn betrokkenen inmiddels aangemeld voor een ‘traject schuldregeling’. Genoemd budgetplan vervult kennelijk een functie in die intentie. In ieder geval vraagt de bewindvoerder om onder deze omstandigheden de proceskosten voor rekening van ZKA te laten of te brengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/89a4bdd70710d00d94268b65c0fb88fe2ddced6f1854ecef398975d967fc88c5 | shasum -a 256