Alinea 44 Rechtbank Limburg 29 april 2015

Het voorgaande betekent dat - wat er verder ook zij van de zwaar aangezette verwijten die [gedaagde] zowel CZ als haar gemachtigde maakt - dat de bij CZ verzekerde [gedaagde] niet aantoont dat hij tegen 1 januari 2014 (louter voor zichzelf of mede ten behoeve van zijn gezinsleden) de tot dan toe bestaande overeenkomst van verzekering tegen ziektekosten opgezegd heeft. De reeds in november 2013 toegezonden polis voor 2014 ging dan ook wegens stilzwijgende continuatie van de bestaande overeenkomst per 1 januari 2014 de rechtsverhouding tussen CZ en alle (vier) gezinsleden bepalen en niet slechts de drie (echtgenote en twee kinderen) voor wie [gedaagde] dit klaarblijkelijk (achteraf bezien) gewild had. Het feit dat [gedaagde] ook niet aantoont dat hij voor zichzelf het te verzekeren basisrisico conform zijn wettelijke verplichting elders (bij een andere ziektekostenverzekeraar) ondergebracht heeft, kan hoogstens het gelijk van CZ en bepaaldelijk niet dat van [gedaagde] bevestigen. Zelfs als [gedaagde] ervoor kiest in Maastricht een geheim adres aan te houden, is en blijft hij in Nederland verzekeringsplichtig. Omdat [gedaagde] ook geen gericht bewijsaanbod gedaan heeft om langs andere weg dan met de getoonde (en te licht bevonden) stukken de opzegging aan te tonen, moet van zijn ongelijk op dit onderdeel uitgegaan worden. [gedaagde] kon en mocht dus niet de premiebedragen inhouden of laten storneren die hij zelf erkent naar zijn rekening te hebben later terugboeken: een verder naar omvang en samenstelling niet bestreden bedrag van in totaal € 331,52 komt CZ toe en zal haar zonder meer toegewezen worden. De verre van perfecte onderbouwing van deze hoofdsom in de processtukken van CZ heeft bijgevolg in dit opzicht geen nadelige gevolgen voor de eisende partij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be24b4f9f2cdad30c123dac8d9ea84d87ff83944cc7f796eacb040c9f0ede901 | shasum -a 256