Onder 7 Rechtbank Limburg 28 mei 2015

9. Op 22 april 2014 is eiseres gehoord tijdens een hoorzitting van de Commissie bezwaarschriften van de gemeente Venray (de Commissie). De Commissie heeft verweerder voorts geadviseerd het bezwaar van eiseres gegrond te verklaren en het primaire besluit te herroepen. De Commissie adviseert tevens het locatieverbod voor eiseres, zoals omschreven in de kennisgeving van de last onder dwangsom van 30 januari 2014, te handhaven. Volgens de Commissie kan een exploitatieverbod enkel gerechtvaardigd zijn als er objectief gezien sprake is van een situatie binnen het kindercentrum die meebrengt dat de veiligheid van de kinderen zodanig bedreigd wordt, dat de exploitatie meteen op zeer korte termijn dient te worden gestopt. Daarbij dient volgens de Commissie een rol te spelen dat er geen minder ingrijpende middelen zijn waarbij en de exploitatie kan worden voortgezet en de veiligheid van de kinderen is gewaarborgd. De Commissie is van mening dat in dit kader niet gebleken is dat het toepassen van bestuursdwang geen adequaat middel is om de situatie binnen het kindercentrum te verbeteren. Volgens de Commissie blijkt nergens uit dat eiseres niet bereid was de voorwaarden, zoals vermeld in het voornemen tot het opleggen van een last onder dwangsom van 30 januari 2014, na te leven of dat zij deze voorwaarden van meet af aan heeft overtreden. Eiseres heeft niet de kans gehad deze voorwaarden na te leven en maatregelen te nemen om wijzigingen aan te brengen in de leiding van de Nissehoff. De Commissie wijst in dit verband naar het feit dat eiseres op 16 december 2013 [naam] heeft aangetrokken als assistent-leidinggevende, die de leiding op zeer korte termijn had kunnen overnemen van eiseres. Daarnaast volgt uit het rapport van de GGD niet dat er sprake was van een zodanig onveilige situatie dat onmiddellijke sluiting van de Nissehoff geboden was, aldus de Commissie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/53cbac0700f5ec58ec6e518443103247a760c40b8e3de1b12d9e1a0204b577b5 | shasum -a 256