Onder 4.12.1. Rechtbank Limburg 9 juli 2015

Naar vaste rechtspraak vormt de omstandigheid dat er voor [gedaagde] en haar gezin thans geen vervangende woonruimte beschikbaar is, op zichzelf geen omstandigheid die van zo’n klemmende aard is dat een beroep op ontbinding en ontruiming disproportioneel dan wel onaanvaardbaar is. De bijkomende omstandigheid dat [gedaagde] sinds enkele jaren onder begeleiding van ‘Trajekt’ en het ‘Sociaal Team 6217/6218 Maastricht’ staat, kan een dergelijke conclusie evenmin rechtvaardigen. Hiertoe wordt van belang geacht dat in de brief van [naam 2] en de e-mail van [naam 3] (producties 4 en 8 bij de akte overlegging producties) weliswaar wordt aangegeven dat het wenselijk is dat [gedaagde] - in het kader van de begeleiding naar zelfstandig functioneren - in de huidige woning verblijft, zonder nadere toelichting, die niet gegeven is, valt echter niet in te zien waarom de begeleiding en ontwikkeling van het proces van zelfredzaamheid niet vanuit een andere woning plaats zou kunnen vinden, mede nu [gedaagde] nog niet zo lang in de huidige woning verblijft. Daarbij geldt tevens dat de gestelde onrust over een dreigende ontruiming, die niet onverwacht is in een situatie als deze, blijkens voornoemde brieven niet zo ernstig dat het medisch onverantwoord is om [gedaagde] te confronteren met een ontruiming. Overigens is ter mondelinge behandeling gebleken dat vanuit het maatschappelijk netwerk, binnen afzienbare tijd na de ontruiming, in (tijdelijke) opvang wordt voorzien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44934dd4ad89564144c2c596038a1605d99a15ed333a4e2d1472d4e50d8f00be | shasum -a 256