Alinea 30 Rechtbank Limburg 29 juli 2015

14. Het primaire besluit ziet enkel op de toekenning van de uitkering van de ZW-uitkering aan de ex-werkneemster. In bezwaar heeft eiseres echter niet alleen betoogd dat de uitkering ten onrechte is toegekend, maar heeft zij tevens gevraagd om een herkeuring van de ex-werkneemster ten einde die uitkering te beëindigen. Naar aanleiding hiervan heeft verweerder in bezwaar niet alleen de toekenning van de uitkering in zijn heroverweging betrokken maar heeft hij tevens een afwijzend standpunt ingenomen over het verzoek van eiseres om de uitkering niet voort te zetten. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat het bestreden besluit uit twee onderdelen bestaat, namelijk de toekenning van de uitkering en de ongewijzigde voortzetting daarvan voor de maximale duur. Laatstgenoemd onderdeel is dan aan te merken als een primair besluit waartegen in beginsel bezwaar openstaat. Nu partijen hun standpunten over de voorzetting van de uitkering over en weer hebben gewisseld, ziet de rechtbank evenwel uit proceseconomische overwegingen en in het licht van artikel 7:1a van de Awb (ook al is aan de procedurele voorwaarden voor toepassing daarvan niet voldaan) aanleiding om zonder voorafgaande bezwaarschriftprocedure hierna ook de rechtmatigheid van de voortzetting van de ZW-uitkering te beoordelen. Aan beoordeling van de (subsidiaire) beroepsgrond dat verweerder onvoldoende re-integratieactiviteiten heeft verricht, kan de rechtbank daarentegen niet toekomen, omdat het bestreden besluit daar geen betrekking op heeft en er bovendien geen wettelijke basis is om het ziekengeld te beëindigen wegens het niet voldoen aan de reïntegratieverplichtingen door verweerder.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f0d1d040745cc9ddf9964a751560ab17274957d5ff9565e4cfd9510ea72a10c6 | shasum -a 256