Alinea 30 Rechtbank Limburg 26 augustus 2015

Volgens Hoist waren op die overeenkomst (die mogelijk inmiddels beëindigd is, waar Hoist het immers heeft over een overeenkomst die ‘heeft bestaan’) algemene voorwaarden van toepassing, doch zulke voorwaarden zijn overgelegd noch op relevante onderdelen geciteerd, zodat het belang voor enig onderdeel van de vordering niet vastgesteld kan worden. Overigens is ook de overeenkomst zelf niet ingebracht, noch op onderdelen geciteerd. Hoist heeft volstaan met de bewering dat de overeengekomen nutsvoorzieningen geleverd en afgenomen zijn, doch dat [gedaagde] ‘in gebreke gebleven is’ met tijdige en/of volledige betaling van ‘de voorschoten en/of afrekeningen’. Zij trekt hieruit de conclusie dat Essent ‘van gedaagde opeisbaar te vorderen gekregen (heeft) een bedrag van € 659,27’. Het zou hier gegaan zijn om zeven ten dele in het exploot weergegeven facturen uit de periode december 2013 tot en met april 2014 waarvan slechts nummers, een omschrijving als ‘voorschotten’ respectievelijk ‘facturatie’, alsmede data en bedragen opgesomd zijn. Opgeteld leveren de tussentijdse afrekeningen of eindfacturen en voorschotten van variërende omvang inderdaad een beweerdelijk verschuldigd bedrag van € 659,27 op. Bij repliek zijn alsnog - zonder inhoudelijke toelichting - aanschrijvingen en/of facturen van Essent ingebracht over het tijdvak 11 april 2013 tot en met 10 april 2014 (prod.1 die tientallen pagina’s in print omvat). Hoist achtte zich bij exploot in navolging van Essent gerechtigd tot invordering van het genoemde bedrag in hoofdsom krachtens de aan haar gedane cessie (niet toegelicht).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/32a23ca584e4ccfb8adb46f64df1f5e549f01f3250b9a98a5b5bc120837ba974 | shasum -a 256