Onder 4.10. Rechtbank Limburg 3 februari 2015

De stellingen van Inno+ en de deskundigenrapporten waarnaar zij verwijst rechtvaardigen niet de conclusie van Inno+ dat Robos onrechtmatig handelt door te beweren dat zij luchtwassers zonder spuiwater produceert en kan leveren. Niet aannemelijk is geworden dat de luchtwassers die Robos aanbiedt niet voldoen aan de specificaties van de daarbij vermelde BWL-nummers. Robos stelt, en zulks wordt ook niet gemotiveerd betwist, dat zij een methode gevonden heeft om het zogenoemde spuiwater (dit is het door gebruik in de luchtwasser met ammoniak en andere stoffen vervuild water) op zodanige manier in een “X-box” (zoals zij het zelf aanduidt) te zuiveren dat de mate van vervuiling daardoor dermate laag wordt dat het volgens de daarvoor bestaande normen mag worden hergebruikt in de luchtwasser (in plaats van dat het verplicht moet worden opgevangen in opslagtanks die ook weer aan specifieke eisen dienen te voldoen). Dit zuiveren van het spuiwater gebeurt dus niet in de luchtwasser zelf, maar in een aparte door Robos ontwikkelde installatie, die achter de luchtwasser is bevestigd. Op die wijze is er, naar de voorzieningenrechter begrijpt, aan het eind van het proces weinig of geen verplicht op te slaan (want vervuild) water (spuiwater), waardoor tevens het waterverbruik wordt gereduceerd. Dat dit technisch onmogelijk zou zijn, tot een onverantwoorde productie van lachgas zou leiden en/of niet zou zijn toegestaan, zoals Inno+ stelt, is niet aannemelijk geworden. Uit het door Robos bij dagvaarding overgelegde rapport van Buro Blauw van 10 november 2014 volgt eerder het tegendeel. Daarin wordt op basis van verrichte metingen geconcludeerd “dat de biologische gaswasinstallatie van Robos International van het type BWL 2009.12.V1 geen lachgasemissies veroorzaakt”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a56dd6bc3a88e481df83920934be248a9bd0cc09ffdb6b396b9d9391dcbad961 | shasum -a 256