Onder 3.2. Rechtbank Limburg 24 november 2016

Het is voor [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] niet duidelijk waarom zij ontslagen is. Zij voelde zich tijdens het gesprek op 13 juli 2016 overvallen want zij dacht dat het gesprek zou gaan over “de situatie en de stand van zaken”. Hierdoor kon zij niet helder denken. Zij was echt niet in staat die dag te werken. Tijdens het gesprek is afgesproken dat [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] nogmaals door de bedrijfsarts zou worden gezien. Die afspraak is [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] niet nagekomen. [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] heeft nooit gevolg gegeven aan de afspraak dat [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] bloemen zou gaan sorteren. Het ontslag is disproportioneel. [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] had er namelijk ook voor kunnen kiezen om de “loonstop” te laten voortduren en om [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] een dag later te laten hervatten. [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] twijfelde kennelijk zelf ook over het door haar in de in de eerste brief van 13 juli 2016 aangekondigde ontslag. Zij heeft zich immers tijdens en na het gesprek op 13 juli 2016 laten adviseren door haar gemachtigde. Gelet op die twijfel bestond er dus geen grond voor het ontslag op staande voet. Volgens [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] heeft niet [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] , maar haar gemachtigde in dezen de beslissing tot het ontslag genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc02fdccf3c7be2914aca1b7abae3b8561b82e2dc0f2745defe11ecb7db62350 | shasum -a 256