Onder 4.3. Rechtbank Limburg 24 november 2016

Op het moment dat [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] op 13 juli 2016 door [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] werd gesommeerd, was door [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] in de voorgaande periode reeds herhaalde malen, zelfs door een opschorting van de betaling van het loon, tevergeefs gepoogd [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] te bewegen om in aangepast werk te hervatten. Tegen die achtergrond kan niet gezegd worden dat de mededeling van [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] op 13 juli 2016 dat [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] op straffe van ontslag diezelfde dag haar werkzaamheden diende te hervatten getuigt van slecht werkgeverschap. [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] stelt dat het gesprek voor haar een verrassing was. Die stelling valt zonder nadere toelichting, die ontbreekt, niet te volgen. [verzoekster in het verzoek, verweerster in het tegenverzoek] heeft zich bij dat gesprek immers laten bijstaan door haar gemachtigde, hetgeen er veeleer op duidt dat zij er wel degelijk rekening mee hield dat [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] verdergaande maatregelen jegens haar zou aankondigen wegens het uitblijven van haar medewerking aan haar re-integratie. Ook haar stelling dat zij toen niet helder kon denken moet worden verworpen aangezien zij door haar gemachtigde werd bijgestaan. Voorts heeft zij na het gesprek, dat ’s morgens plaatsvond, voldoende tijd gehad om zich met haar gemachtigde te beraden over de sommatie van [verweerder in het verzoek, verzoeker in het tegenverzoek] om ’s middags om 14.45 naar het werk te komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc02fdccf3c7be2914aca1b7abae3b8561b82e2dc0f2745defe11ecb7db62350 | shasum -a 256