Onder 6.3 Rechtbank Limburg 28 november 2016

1. Uit de psychologische rapportage blijkt dat sprake is van een enigszins gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens van verdachte, te weten: een onrijpe persoonlijkheidsontwikkeling. Ook is sprake van een gebrekkige (seksuele) identiteitsvorming en een onrijpe emotionele- en autonomieontwikkeling. Door zijn persoonlijkheidsproblematiek en de vertrouwensband tussen verdachte als oppas van [slachtoffer] , was verdachte minder in staat om zich te gedragen zoals hij moet doen. De psycholoog verwacht, gelet op de specifieke situatie waarin verdachte oppas en vertrouweling van [slachtoffer] was, niet dat verdachte dit in de toekomst weer gaat doen. Hij schat de kans dat verdachte opnieuw strafbare feiten zal plegen laag in omdat soortgelijke situaties zich niet zullen voordoen. Daarbij betrekt de psycholoog dat verdachte zich realiseert dat dit geen tweede keer mag gebeuren. Om evenwel de kans dat de verdachte dit in de toekomst weer gaat doen verder in te perken, is het volgens de psycholoog van belang dat verdachte zich ambulant laat behandelen bij een forensische polikliniek. In de behandeling moet aandacht zijn voor de seksuele identiteitsvorming van verdachte, relatievorming, sociale en relationele competenties, en seksuele voorlichting. Ook is het belangrijk dat verdachte handvatten krijgt aangeleerd, waardoor hij niet terugvalt in oud gedrag. Een dergelijke behandeling zou als bijzondere voorwaarde bij een deels voorwaardelijke straf verplicht gesteld kunnen worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/29b591125d4f46384750cdd4ace14fb1dff583a41d74438d8d259644265efb6c | shasum -a 256