Alinea 29 Rechtbank Limburg 13 juni 2016

13. De vraag die beantwoord dient te worden is derhalve of eiseres de haar aangeboden functie van medewerker klantencontactzaken mocht weigeren. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend en overweegt daartoe allereerst dat in het Sociaal Plan niets is opgenomen over de procedure inzake de belangstellingsregistratie(ronde) zoals eiseres die heeft doorlopen, inclusief een (eventuele) verplichting tot het meewerken aan een belangstellingsregistratie en, meer specifiek, de gevolgen van het weigeren van een aangeboden functie ná belangstellingsregistratie. Weliswaar is in artikel 1.3 sub g. van het Sociaal Plan opgenomen dat medewerkers verplicht zijn om een aangeboden functie te aanvaarden, maar nu (dwingendrechtelijke) bepalingen over de belangstellingsregistratieprocedure en over het niet aanvaarden van een aangeboden functie in het Sociaal Plan ontbreken, is de rechtbank van oordeel dat de belangstellingsregistratie in zoverre als vrijblijvend mocht worden beschouwd en dat verweerder bij het weigeren van een aangeboden functie in ieder geval niet tot strafontslag mocht overgaan. De rechtbank overweegt in dat verband ook dat in hetzelfde Sociaal Plan is opgenomen dat er geen gedwongen ontslagen zullen vallen, met uitzondering van de gevallen zoals genoemd in het hier niet van toepassing zijnde artikel 2.4, lid 5 tot en met lid 8. Dat artikel ziet immers op plaatsing ‘van werk naar werk elders’ voor degenen die per 1 januari 2014 niet bij BsGW of in de eigen organisatie geplaatst zijn en geldt dus niet voor de situatie van eiseres vóór die datum. Dit geldt ook voor de in artikel 2.4, lid 7 vastgelegde regeling voor ‘spijtoptanten’, waarmee eiseres door verweerder wordt vergeleken. Daarbij komt nog dat eerdergenoemde Leenen, gezien de zich in het dossier bevindende verklaringen van diverse medewerkers, tijdens de zogeheten halsessies heeft bevestigd dat het ook voor medewerkers die in eerste instantie hebben meegedaan aan de belangstellingsregistratie mogelijk was om nadien nog deel te nemen aan de plaatsingsronde ‘van werk naar werk elders’. Leenen heeft dit desgevraagd ter zitting weliswaar ontkend en aangegeven dat de betreffende medewerkers zijn mededelingen tijdens de halsessies verkeerd/onjuist geïnterpreteerd hebben, maar dat eerste lijkt de rechtbank, mede gezien het feit dat deze medewerkers hun werk niet op het spel zouden zetten door een valse verklaring af te leggen, onwaarschijnlijk. Door Leenen veroorzaakte onduidelijkheden kunnen verder niet voor rekening van eiseres komen. Eiseres mocht er dus van uit gaan dat zij het concept-aanbod van BsGW mocht weigeren en dat zij daarna alsnog kon deelnemen aan het traject ‘van werk naar werk elders’. Daarnaast acht de rechtbank het nog van belang dat eiseres steeds heeft aangegeven dat zij graag wil werken. Van ernstig plichtsverzuim dat strafontslag zou rechtvaardigen is de rechtbank dan ook niet gebleken. Volledigheidshalve voegt de rechtbank hieraan toe dat verweerder, indien een plaatsing van eiseres ‘van werk naar werk elders’ niet mogelijk zou zijn gebleken, ook had kunnen overgaan tot het verlenen van een eervol reorganisatieontslag, zoals bedoeld in hoofdstuk 10d van de CAR-UWO.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7b566e6300c8c48150e0ad1b4c2fadda5b8ca4657c8ca1369fa597fdd7389b33 | shasum -a 256