Onder 7.3 Rechtbank Limburg 11 oktober 2016

De verdachte moet wat de rechtbank betreft echter niet alleen fors gestraft worden voor de feiten. Hij moet óók langdurig uit de samenleving worden verwijderd vanwege het recidivegevaar. Dat recidivegevaar kon door de gedragsdeskundigen en de reclassering niet specifiek worden ingeschat. Daarvoor heeft de verdachte onvoldoende meegewerkt. Opvallend is dat hij vooral geweigerd heeft mee te werken aan de deelonderzoeken die een licht zouden kunnen werpen op het hoe en waarom van het plegen van de feiten, bijvoorbeeld als het gaat om zijn seksualiteitsbeleving. De inschatting is in de rapporten gebaseerd op meer algemene indicatoren, zoals een veroordeling voor eerder niet-seksueel geweld, delictgedrag vanaf jonge leeftijd en het gegeven dat de verdachte alleenstaand is. Statistisch gezien levert dat een hoog recidiverisico op. De rechtbank baseert het recidivegevaar daarnaast ook op de ernst van de feiten zelf, het aantal slachtoffers, de zeer lange periode waarin het misbruik zich heeft afgespeeld en op het gegeven dat de verdachte tegen al het bewijs in maar blijft ontkennen. Dat is ook ter terechtzitting gebleken. De verdachte wijt alles aan leugens die zijn moeder over hem heeft verspreid. Zij heeft volgens de verdachte de anderen zo ver gekregen deze leugens over te nemen. De filmpjes van het misbruik die met zijn telefoon zijn gemaakt, bewijzen echter het tegendeel. De rechtbank is dus van mening dat het de verdachte is die liegt en hij toont daarmee een verontrustend groot gebrek aan normbesef. Kinderen zijn niet veilig voor de verdachte en te meer niet omdat in het dossier aanwijzingen te vinden zijn dat er nog andere slachtoffers zijn dan de slachtoffers die in dit vonnis worden genoemd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/16b88727a18bc79f167a4c7051942ead20d78a3757e8507f8d5deb7b47cc9148 | shasum -a 256