Onder 3.3. Rechtbank Limburg 16 november 2016

De rechtbank overweegt als volgt. In het tussenvonnis van 25 februari 2015 is al vastgesteld dat de Nederlandse rechter, op grond van de tot 15 januari 2015 geldende EEX-Verordening, internationaal bevoegd is (rechtsmacht heeft). Het Hof van Justitie heeft uitgemaakt dat de procesregels van de aldus bevoegde rechter van toepassing zijn (o.a. HvJ EG, 15-05-1990, nr. 365/88 in een zaak onder het EEX-Verdrag, de voorganger van de EEX-Verordening). Aldus is het Nederlands procesrecht van toepassing. Dit betekent dat de nietigheid van de dagvaarding aan DWK is gedekt doordat DWK is verschenen en zij door het gebrek in de dagvaarding niet onredelijk in haar belangen is geschaad (122 lid 1 Rv). DWK heeft in dit kader immers alleen als haar belang aangevoerd dat met het niet nietig verklaren van de dagvaarding zou (kunnen) worden aangenomen dat de verjaring jegens haar door het uitbrengen van het exploot van de dagvaarding is gestuit. Naar het oordeel van de rechtbank beïnvloedt de beslissing over de geldigheid van de dagvaarding niet de uitkomst van het debat of de vordering tijdig gestuit is. De rechtbank zal - onafhankelijk van haar oordeel over de geldigheid van de dagvaarding - dienen te beslissen over de vraag of de wijze waarop de dagvaarding is uitgebracht tot gevolg heeft gehad dat de vordering tijdig is gestuit. Gelet op hetgeen hierna wordt overwogen, wordt daar echter in deze zaak niet aan toegekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/879d0f7b1c55c0a53e9fc771ffc0fd6aaf9588b92d93bc7dc4807467c590fbd2 | shasum -a 256