Alinea 38 Rechtbank Limburg 16 februari 2017

15. Onder verwijzing naar jurisprudentie van de Afdeling, onder andere de uitspraak van de voorzitter van de Afdeling van 18 juli 2014 (ECLI:NL:RVS:2014:2812), is de rechtbank voorts van oordeel dat in een situatie als de onderhavige waarbij vaststaat dat eiser niet als overtreder kan worden aangemerkt van het bouwen zonder bouwvergunning en aan hem niet een last onder dwangsom kan worden opgelegd die strekt tot verwijdering van illegale bouwwerken wegens strijd met artikel 2.1, eerste lid, onder a, van de Wabo, in combinatie met artikel 2.3a, eerste lid, van de Wabo, een dergelijke ver strekkende last ook niet via de weg van strijd met artikel 2.1, eerste lid, onder c, van de Wabo aan eiser kan worden opgelegd. Daarbij is van belang dat, zoals de Afdeling heeft geoordeeld in bijvoorbeeld de uitspraken van 3 juni 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:1714) en 19 augustus 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:2659), de omstandigheid dat artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wabo, waarbij gebruiken in de zin van bouwen in strijd met regels van een bestemmingsplan verboden is geworden, eerst op 1 oktober 2010 in werking is getreden, maakt dat bij de bouwwerken die voor die datum zijn gebouwd, geen sprake is van een overtreding van deze bepaling. Nu de bouwwerken voor 1 oktober 2010 zijn gebouwd, kan artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wabo ook om die reden niet als grondslag voor handhavend optreden daartegen dienen. Gelet hierop komt de voorzieningenrechter niet meer toe aan de (verdere) beantwoording van de vraag of artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wabo betrekking heeft op gebruik ‘in ruime zin’.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/74dceb3d155c31d9352d82fcc2f244447207cadc8184e9104506e9bad170838d | shasum -a 256