Onder 4.7. Rechtbank Limburg 26 april 2017

De meest verstrekkende stelling van Dexia houdt in dat een eventuele vordering van [gedaagde partij] op grond van het handelen van de adviseur Primaz Adviesgroep B.V. is verjaard omdat de stuitingsbrief van 25 januari 2012 te algemeen is geformuleerd om als stuiting van de aldaar niet nader door [gedaagde partij] gepreciseerde vorderingen te kunnen gelden. De kantonrechter is evenwel van oordeel dat de door [gedaagde partij] overgelegde brief van 4 september 2006 (productie 31 bij dupliek) waar [gedaagde partij] uitdrukkelijk een beroep op doet, reeds kan worden aangemerkt als een stuitingshandeling. Het betreft immers een brief met een individueel karakter waarin een beroep wordt gedaan - onder meer - op de vergunningsplicht ingevolge de Wet op het Consumentenkrediet, onrechtmatige daad en dwaling onder het voorbehoud (om) nog andere gronden aan te voeren. De omvang van de vordering van [gedaagde partij] (terugbetaling van alle door hem aan Dexia betaalde bedragen en het verwijderen van de BKR-registratie) blijkt eveneens uit bedoelde brief. De brief van 24 januari 2012 (niet 25 januari 2012) kan in dat verband worden bezien als een nieuwe stuitingshandeling op dezelfde gronden. Het beroep van Dexia op verjaring van het vorderingsrecht van [gedaagde partij] wordt daarom verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/07147e68d9cd4f4b0b3f8670c6044e72d28227b28f9d97ccffd91337cf8b9e89 | shasum -a 256