Onder 3 Rechtbank Limburg 23 augustus 2018

10. De rechtbank is van oordeel dat verweerder eiseres terecht heeft aangemerkt als werkgever. Vooropgesteld wordt dat de Wav een ruim werkgeversbegrip heeft. Uit het boeterapport blijkt dat de complete administratie van de vrachtwagens bij eiseres is aangetroffen. Het moet eiseres worden toegegeven dat in het boeterapport geen opsomming is gegeven van de documenten die in beslag zijn genomen. Evenmin is in het boeterapport een omschrijving opgenomen wat de administratie van eiseres inhield. Ondanks dat het boeterapport op dit punt summier is, acht de rechtbank het wel voldoende om aan te nemen dat de administratie bij eiseres aanwezig was. Het boeterapport is immers op ambtseed opgemaakt en de rechtbank heeft geen aanleiding om aan de betreffende informatie – “uit de administratie welke aanwezig was op het vestigingsadres van de onderneming [naam vervoersbedrijf] bleek dat de gehele planning en aansturing plaatsvond vanuit [naam vervoersbedrijf] ” – te twijfelen. Verder is de verhuur van de vrachtwagen met [kentekennummer 1] aan AH Trans niet onderbouwd met een huurcontract. De huurcontracten van vrachtwagens [kentekennummer 2] en [kentekennummer 3] en [kentekennummer 4] dateren uit 2015, maar toen was AH Trans al ontbonden. De enkele stelling van eiseres dat ook een ontbonden (en later failliet) bedrijf economische activiteiten kan ontplooien, acht de rechtbank een onvoldoende verklaring. Het ligt immers voor de hand dat een failliet bedrijf geen activiteiten meer ontplooit en nu eiseres degene is die stelt dat dit anders is, had het op haar weg gelegen haar stellingen te onderbouwen. Het betoog van eiseres dat juist verweerder een nadere onderbouwing had moeten geven, slaagt naar het oordeel van de rechtbank niet. Met het boeterapport heeft verweerder immers in voldoende mate aangetoond dat eiseres de werkgever was van de vreemdelingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ee6708020294d02299383c6689d7e6ee9fa59b74c39d7723e37e14d6e6c95fa | shasum -a 256