Onder 5.3 Rechtbank Limburg 28 augustus 2018

Als de officier van justitie zijn verdenking jegens klaagster hard kan maken, en dus komt vast te staan dat erflaatster ten tijde van het testeren wilsonbekwaam was, dan heeft dat het onvermijdelijke gevolg dat het testament van erflaatster, een eenzijdige niet-gerichte rechtshandeling, nietig is (artikel 3:34, tweede lid, van het Burgerlijk Wetboek). Dat zou inhouden dat klaagster, nu niemand kan erven op grond van een nietig testament, geen rechthebbende is, en ook nooit is geweest, van het uit de nalatenschap stammend registergoed. Of klaagster alsdan uit anderen hoofde gerechtigd zou kunnen zijn tot het registergoed, bijvoorbeeld als wettelijk erfgenaam en legitimaris, moet bij die stand van zaken evenzeer worden betwijfeld. Vanwege het bepaalde in artikel 4:3, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek ligt het immers voor de hand aan te nemen dat klaagster, bij een veroordeling, van rechtswege onwaardig is om uit de nalatenschap van haar moeder voordeel te trekken. Verbeurdverklaring van het alsdan nooit aan klaagster toebehorend hebbend registergoed op grond van artikel 33a, eerste lid, Sr ligt daarmee dan ook niet in de rede.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eb9e5b4036c393ebbff748f3da65957f878579bf5b1c0fdec27a144d237ef023 | shasum -a 256