Onder 5 Rechtbank Limburg 6 september 2018

De beweringen van verdachte zijn in een vroeg stadium onderzocht door daartoe aangewezen en bevoegde deskundigen. Dit onderzoek heeft niet geleid tot de constatering van onregelmatigheden, zoals door verdachte wordt beweerd. Verdachte was op de hoogte van dit onderzoek en de uitkomsten daarvan. De kanttekeningen die hij achteraf heeft gemaakt, maken dit niet anders. Voorts is verdachte bij vonnis van de (toenmalige) rechtbank Roermond d.d. 30 oktober 2012 in het ongelijk gesteld. Verdachte mocht dus niet in redelijkheid uitgaan van de waarheid van zijn beweringen. Daarnaast is de rechtbank met de officier van justitie van oordeel dat verdachte minder vergaande middelen had kunnen inzetten als hij het niet eens was met de afhandeling van het faillissement. Een beroep op het algemeen belang gaat daarom niet op. Evenmin kan gesteld worden dat de wijze waarop hij aan een en ander ruchtbaarheid wilde geven, is te bestempelen als algemeen belang dienend, nu zijn acties specifiek op de persoon van één curator waren gericht. Verdachte zelf heeft een brief overgelegd van J.G. Scholten (d.d. 9 juni 2008) waarin het probleem van curatorenfraude onder de aandacht wordt gebracht. Hierin worden geen curatoren bij naam genoemd. Dit maakt dat de acties van verdachte onnodig waren om het gestelde algemene probleem van curatorenfraude onder de algemene aandacht te brengen. Zoals de rechtbank hiervoor heeft gesteld, heeft verdachte zozeer op de man en niet op de bal gespeeld, dat dit moet worden uitgelegd als een persoonlijke aanval op de [slachtoffer] . Van het dienen van een algemeen belang is daarmee geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d7dedcf2222659ad97e4a6ea2e3fbf7e50efa1db3fe39effb89c84f82a3f703d | shasum -a 256