Citaat | Rechtbank Limburg 13 november 2019

Onder 3 Rechtbank Limburg 13 november 2019

Een alinea uit Rechtbank Limburg 13 november 2019, ECLI:NL:RBLIM:2019:10220.

De verdediging heeft de partiële nietigheid van de tenlastelegging bepleit. Zij heeft betoogd dat de tenlastelegging voor wat betreft feit 1 en feit 2 nietig is. “Alleen al het feit dat – indien men de tenlastelegging onder 1 en 2 beziet – [verdachte] maar liefst tweemaal een “psychische causaliteit” zou moeten hebben bewerkstelligd bij [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] , namelijk zowel ten aanzien van het moordplan om [slachtoffer 1] te doden (feit 1), als door middel van een moordplan op [slachtoffer 2] (feit 2), maakt de dagvaarding tot innerlijk tegenstrijdig document.” De verdediging wijst er daarbij ook nog op dat als de steller van de tenlastelegging wordt gevolgd [verdachte] bij feit 1 uitlokker moet zijn geweest van de moord op [slachtoffer 1] en bij feit 2 de uitlokker voor een moordplan op [slachtoffer 2] , terwijl bij feit 1 primair in de feitelijke omschrijving het openbaar ministerie ervan uitgaat dat het [slachtoffer 2] zou zijn geweest die moest worden doodgeschoten en niet [slachtoffer 1] en bij feit 1 subsidiair [slachtoffer 2] in het geheel niet meer voorkomt. Indien de rechtbank met de verdediging concludeert dat er sprake is van een zogeheten obscuur libel, dient de tenlastelegging onder feit 1 en feit 2 nietig te worden verklaard.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ec93f4ea18555980cec6f2f436fcc1b637450fab8ec88526c8b6e6a8719ded82. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ec93f4ea18555980cec6f2f436fcc1b637450fab8ec88526c8b6e6a8719ded82, en de alinea staat in dat document op bytes 8249 tot 9552.