Onder 8.4 Rechtbank Limburg 13 november 2019

In beginsel is het zo dat als er aanvullend onderzoek nodig is om de precieze schade vast te stellen, de benadeelde partij hiervoor alsnog de gelegenheid wordt gegeven. Als dat aanvullende onderzoek echter een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, kan de rechtbank besluiten om de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk te verklaren. Die situatie doet zich hier voor. De rechtbank overweegt in verband daarmee dat de benadeelde partij bijstand had van een juridische professional, die bekend mag worden verondersteld met de inhoudelijke eisen die aan een civiele vordering worden gesteld. Bovendien duurt dit strafgeding al meerdere jaren en heeft de rechtbank na iedere pro-formazitting bij de raadsman van [slachtoffer 2] laten aandringen op tijdige indiening en motivering van de vordering. Pas de dag voor de inhoudelijke behandeling is, na kantooruren, de vordering in zijn huidige vorm ingediend. Daarmee ontstaat het risico dat een gedegen debat over de vordering onmogelijk wordt gemaakt. Voor de behandeling van deze zaak waren meerdere zittingsdagen uitgetrokken, waardoor de raadslieden van de drie verdachten uiteindelijk allen in staat bleken gemotiveerd verweer te voeren. Het debat over de vordering is vervolgens echter door de raadsman van de nabestaanden weer volledig uit de weg gegaan door geen inhoudelijke reactie te geven en te volstaan met een voorafgaand aan de pleidooien per e-mail gegeven mededeling dat hij, ongeacht de gevoerde verweren, persisteert bij de vordering. Terwijl hij op die momenten de onduidelijkheden, die omtrent de grondslagen en feiten van onderdelen van de vordering bestaan, wellicht nog had kunnen wegnemen. Het is dan ook tegen die achtergrond dat de rechtbank het nu een onevenredige belasting van het strafgeding acht om dit strafgeding, dat al jaren sleept en waarin vele partijen op afdoening wachten, aan te houden teneinde de benadeelde partij alsnog in de gelegenheid te stellen een vordering in te dienen die aan de daaraan gestelde inhoudelijke eisen voldoet. De rechtbank wil niet onopgemerkt laten dat zij dit een, hoewel juridisch juist, spijtig oordeel vindt. Het past de rechter echter niet om uit compassie met de nabestaanden maar te gissen naar de feiten en de grondslag waarop een vordering is gebaseerd. Hoe voorstelbaar de vordering ook moge zijn, er moet wel juist geprocedeerd worden. En dat mag de raadsman van [slachtoffer 2] zich aanrekenen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec93f4ea18555980cec6f2f436fcc1b637450fab8ec88526c8b6e6a8719ded82 | shasum -a 256