Onder 3.3.2 Rechtbank Limburg 22 februari 2019

[verdachte 2] , [verdachte 4] en [verdachte 3] hebben in verhouding tot de hiervoor genoemde verdachten een geringere bijdrage gehad, zowel fysiek als verbaal. Niet is gebleken dat zij zelf daadwerkelijk fysiek geweld hebben gebruikt en ook is niet gebleken dat zij een bijdrage hebben geleverd aan de verbale intimidatie. Evenwel waren zij reeds lang lid van en bekleedden zij een kaderfunctie binnen Satudarah. Naar het oordeel van de rechtbank kan het derhalve niet anders dan dat zij op de hoogte waren van de gang van zaken op een avond als deze. Blijkens de bewijsmiddelen zoals gebezigd bij de criminele organisatie werden er immers met enige regelmaat klappen uitgedeeld (zie bijvoorbeeld het geval [slachtoffer 8] en [slachtoffer 9] , [slachtoffer 10] en de angst die [slachtoffer 11] hiervoor reeds in 2016 had). De rechtbank verwijst hiervoor tevens naar de in de bewijsmiddelen opgenomen uitlatingen van [verdachte 1] over de aframmelingen van [slachtoffer 12] , van [slachtoffer 13] en [slachtoffer 14] en zijn mededeling (als het over vieze klappen geven gaat) dat het chapter Geleen daarom bekend staat en dat als mensen ontboden worden in Geleen ze al voor 99% zeker weten dat ze rammel gaan krijgen. Door desondanks zich niet te distantiëren en toch hun bijdrage te leveren in de vorm van een getalsmatige versterking in deze dreigende, intimiderende sfeer in de context van de motorclub, is de rechtbank van oordeel dat ook [verdachte 2] , [verdachte 4] en [verdachte 3] als medeplegers kunnen worden aangemerkt. De suggestie dat [verdachte 3] de ruimte wellicht verlaten zou hebben, vindt overigens geen steun in het dossier en is naar het oordeel van de rechtbank niet aannemelijk geworden, te meer nu hij dit zelf niet heeft verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bb2a2f1761c7beb9de37618b5fbd52c8b0e7ac32bd281241065113c64598086 | shasum -a 256