Onder 4.3. Rechtbank Limburg 30 januari 2019

Uit de stukken en tijdens de mondelinge behandeling is namelijk gebleken dat de kern van het geschil daarin is gelegen dat [verzoeker] omstreeks einde juni begin juli 2018 aan Vixia wegens persoonlijke en financiële omstandigheden had verzocht om een eindafrekening op te maken en dat Vixia zich op het standpunt had gesteld dat een eindafrekening slechts kon worden opgemaakt bij het einde van het dienstverband en heeft Vixia op grond daarvan een vaststellingsovereenkomst opgemaakt, waarin Vixia had vermeld dat het initiatief tot beëindiging van het dienstverband door [verzoeker] was genomen. Omdat er aan de zijde van Vixia geen reden aanwezig was om het dienstverband te beëindigen, kan [verzoeker] Vixia echter niet verwijten dat Vixia in de vaststellingsovereenkomst had vermeld dat het initiatief om de arbeidsovereenkomst te beëindigen door [verzoeker] was genomen. Denkbaar is dat Vixia had kunnen onderzoeken of de mogelijkheid bestond om aan [verzoeker] de op dat moment openstaande en niet genoten verlofuren te betalen om [verzoeker] deels tegemoet te komen, maar de omstandigheid dat Vixia dat heeft nagelaten kan niet worden gekwalificeerd als ernstig verwijtbaar handelen of nalaten. Mede van belang is dat niet weersproken is dat Vixia aan [verzoeker] had aangeboden om het dienstverband als een zogenoemd slapend dienstverband voort te zetten om [verzoeker] de mogelijkheid te bieden zorg te dragen voor de verzorging van zijn ernstig zieke echtgenote. Ten slotte is van belang dat [verzoeker] op 19 november 2019 de pensioengerechtigde leeftijd zal bereiken en alsdan de arbeidsovereenkomst zal eindigen en [verzoeker] geen omstandigheden heeft aangevoerd die het zouden rechtvaardigen de arbeidsovereenkomst eerder te beëindigen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9efe8b953b139900aa9d01768eb293700d38d27c65de7f4bc90987a62a111276 | shasum -a 256