Onder 6.1 Rechtbank Limburg 30 juli 2020

Hoewel volgens het openbaar ministerie niet precies kan worden vastgesteld wat er met de verdachte aan de hand was en hij zelf ook aan zijn psychische toestand heeft bijgedragen door drugs en medicijnen te gebruiken, neemt het openbaar ministerie wel aan dat er een psychisch ziektebeeld was én dat verdachtes psychische toestand van invloed is geweest op het plegen van drie moorden. Vanwege dat psychische ziektebeeld dient daarom ook, conform het advies van het PBC, aan de verdachte de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging opgelegd te worden. Die maatregel is noodzakelijk, aangezien de toekomstige veiligheid van personen dit vereist in verband met het door de deskundigen ingeschatte recidiverisico. Ook de combinatie met dwangverpleging achten de officieren van justitie noodzakelijk, omdat zij er geen vertrouwen in hebben dat een vrijblijvendere variant voldoende bescherming aan de maatschappij biedt. Dit baseren zij enerzijds op verdachtes behandelverleden waarbij hij zich niet conformeerde aan medicatie- en behandeladviezen en geen openheid aan zijn behandelaren verschafte en anderzijds op tapgesprekken waaruit blijkt dat zowel verdachte zelf als zijn netwerk vinden dat de maatregel van terbeschikkingstelling niet nodig is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73dc463370bc77bf49f424e000b7ebbb2ff95f5427b22af7fc33eeb1ebfb402b | shasum -a 256