Onder 6.3 Rechtbank Limburg 30 juli 2020

Ook hebben zij aanbevelingen gedaan om het recidivegevaar te beperken. Zij stellen dat een langdurig klinisch behandeltraject noodzakelijk is. In dat verband wijzen zij op het chronische karakter van de psychische problematiek van de verdachte, de snelheid van de decompensatie, de mogelijke ernst van de daarmee samenhangende handelingen, de neiging van de verdachte om gesloten te zijn over zijn belevingen en zijn mogelijkheid om de ernst van de problematiek te maskeren en ten slotte de indruk dat de verdachte ten tijde van het onderzoek in het PBC nog steeds niet vrij was van zijn waanbelevingen. Binnen het behandeltraject dient de focus te liggen op de adequate behandeling van de psychotische problematiek, waarbij gedacht wordt aan farmacotherapie en psycho-educatie. Ook is een psychotherapeutisch traject noodzakelijk, waarin de verdachte moet leren omgaan met de voor hem veranderde situatie en de gevolgen die dit voor hem op psychisch en praktisch vlak heeft. Verder is het noodzakelijk een zorgvuldig signaleringsplan op te stellen, waarin ‘vroegsignalen’ voor psychotische ontregeling helder omschreven staan. Dit alles zal geruime tijd in beslag nemen. Ten slotte voeren zij aan dat een hoog beveiligde setting in eerste instantie noodzakelijk is vanwege het risico dat gepaard gaat met psychotische ontregeling van de verdachte: hij is dan in staat gebleken om te doden. Om al die redenen wordt geadviseerd de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging op te leggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73dc463370bc77bf49f424e000b7ebbb2ff95f5427b22af7fc33eeb1ebfb402b | shasum -a 256