Onder 4.9. Rechtbank Limburg 30 juli 2020

De kantonrechter begrijpt dat [verweerder] , vanwege de omstandigheid dat hij geen duidelijke en zeer concrete verklaring heeft kunnen geven voor de ingediende reisdeclaraties, de schijn tegen zich heeft en dat hierdoor een gebrek aan vertrouwen ontstaat. De Staat mag echter niet uit het oog verliezen dat deze zaak een sleutelrol is vervuld door voormalig leidinggevende [naam 2] . Als leidinggevende ben je onlosmakelijk verbonden met het begrip werkgever en is er sprake van een zekere mate van autoriteit. Dit miskent de Staat. Niet valt in te zien dat indien de Staat zich daartoe zou inspannen, normalisatie van de arbeidsverhoudingen in de rede zou liggen. Te denken valt hierbij bijvoorbeeld aan het extra laten controleren van eventuele reisdeclaraties die door (of namens) [verweerder] worden ingediend of eventueel het zelfs tijdelijk ontzien van [verweerder] bij het maken van reizen waarvoor een declaratie mag worden ingediend. Zonder nadere inspanningen op dit gebied om te komen tot normalisatie van de arbeidsverhoudingen, acht de kantonrechter het nog te prematuur voor het oordeel dat er sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding die zodanig is dat enkel ontbinding van de arbeidsovereenkomst nog in de rede ligt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db1603aa19ee59ad31aa7d4a85b24143835333baaff85dc58debb7fa712a6a9c | shasum -a 256